Psychologiczne podejscie do samookaleczen
Uznanie, że samouszkodzenia podejmowane przez jednostkę prawdopodobnie pełnią określone funkcje w życiu jej rodziny, środowiska i społeczeństwa, może ułatwić pomagającym i ich klientom lepsze zrozumienie tego zachowania i - co więcej - ustalenie tego, co należy uczynić, aby jednostka przestała się kaleczyć. Możliwe na przykład, że osoba, która swym samouszkadzaniem wyraża niezadowolenie i konflikty istniejące w rodzinie bądź instytucji, ale i zatrzymuje je w sobie, poddawanajest subtelnym, acz silnym, naciskom, aby nie przestawała się krzywdzić. W takim wypadku pojawić się może potrzeba otwartego stwierdzenia znaczenia okoliczności i relacji interpersonalnych w danej społeczności, a nawet podjęcia działań mających na celu rozwiązanie problemów tej społeczności, zanim jednostka będzie w stanie dokonać wolnego wyboru co do kontynuowania lub zaprzestania czynności samouszkadzających. Docenienie wagi treści, których nośnikiem może być samouszkodzenie (oraz ogromnego napięcia, jakie jednostka pragnie rozładować), również stwarza zasadnicze podstawy dla efektywnej terapii indywidualnej, popartej współczuciem i cierpliwością.